धर्म काहींचा असतो; संस्कृती सर्वांची असते. विविध धर्म आणि संस्कृतींच्या लोकांना व राष्ट्रांना हाच पीपीएनचा संदेश आहे.
या बाबतीत भारत सदैव आदर्श राहिला आहे. इथे अनादी काळापासून धर्म आणि संस्कृतीला सीमा नाहीत; शतकानुशतके ते मिसळून एकतेची एकच ओळख बनले आहेत.
बिस्मिल्ला खाँ यांनी वाराणसीच्या मंदिरात सनई वाजवली, किंवा कुमार गंधर्वांनी दिल्लीच्या श्रीराम सभागृहात कबीराचे दोहे गायले, तेव्हा देव आणि माणसे दोघांनाही झालेल्या आनंदाची कल्पना करा. किंवा बॉलिवूडकडे पाहा, ज्याने हिंदीसाठी सर्व सरकारांपेक्षा अधिक केले आणि त्याचवेळी गीतांची भाषा उर्दूलाही पुढे नेले.
आम्हाला तुम्हाला काय विचारायचे आहे
तुम्ही राहता तिथे, तुमच्या स्वतःच्या अनुभवात हे खरे आहे का? राजकारणाला जे जमले नाही ते संस्कृतीने केलेले तुम्ही कुठे पाहिले? आणि पीपीएनने राष्ट्रीय संस्कृती संस्था उभारली, तर तिने नेमके काय करावे?
चर्चा
चर्चेत सहभागी होण्यासाठी साइन इन करा.
लोड होत आहे...